Illustraties: Suzanne Diederen

Uitgeverij Mercis Publishing-Kimio, 2006

Een boekje uit de peuter-plus-serie van Kimio; vanaf 3 jaar
Kijk voor de lees- en speelbrief op www.kimio.nl

Onderwerp:

-peuterspeelzaal

Het idee:

Toen Cariets jongste zoon Stan op de peuterspeelzaal zat, viel het haar op dat er wel een heleboel prentenboeken voor peuters zijn, maar bijna geen verhalenboeken. Daarom ging ze zelf maar korte verhaaltjes schrijven. Over alles wat haar zoontje meemaakte, schreef ze een verhaaltje. In anderhalf jaar heeft ze er honderd geschreven; over alle mogelijke onderwerpen. Vierentwintig verhaaltjes zijn gepubliceerd in de boekjes van juf Paula.

Cariet: 'Ik heb geprobeerd onbevangen de wereld in te kijken, door de ogen van een peuter en alles vol verwondering en verbazing te beschrijven.'

Fragment uit het verhaaltje: 'verrassing':

Vier lenteverhaaltjes en vier zomerverhaaltjes over de dagelijkse belevenissen van de peutergroep van juf Paula.
Juf Paula verzint in elk seizoen andere spelletjes en haakt in op wat de kinderen buiten zien. Zo is er een verhaaltje over een hyacint, en een verhaaltje over een soepje maken.

Illustraties: Suzanne Diederen

Uitgeverij Mercis Publishing-Kimio, 2003

een boekje uit de peuter-plus-serie van Kimio; vanaf 3 jaar.
Kijk voor de lees- en speelbrief op www.kimio.nl

Onderwerp:

-peuterspeelzaal

-knutselen/spelen

-jaargetijden

Het idee:

zie 'de peuters van juf Paula vieren feest.'

Fragment uit het verhaaltje 'wat is het?'

Juf Paula heeft iets in haar handen verstopt. Maar ze zegt niet wat het is. De peuters mogen het raden.
‘Het is zacht,’ zegt Paula. ‘En het is geel.’
Belle denkt na. Wat zou het zijn? Ineens weet ze het. ‘Het is een bloemetje!’
‘Nee,’ zegt juf Paula, ‘dat is het niet. Wil je eens voelen? Misschien raad je het dan.’
Belle duwt haar wijsvinger voorzichtig tussen de vingers van Paula door. Het voelt heel zacht. 'Het zijn watjes,' roept ze.

mmm

Vier herfstverhaaltjes en vier winterverhaaltjes over de dagelijkse belevenissen van de peutergroep van juf Paula.
Juf Paula verzint in elk seizoen andere spelletjes en haakt in op wat de kinderen buiten zien.

Illustraties: Suzanne Diederen

Uitgeverij Mercis Publishing-Kimio, 2003

een boekje uit de peuter-plus-serie van Kimio; vanaf 3 jaar

Onderwerp:

-peuterspeelzaal

-knutselen/spelen

-jaargetijden

Het idee:

zie 'de peuters van juf Paula vieren feest.'

Fragment uit het verhaaltje 'wie doet er mee?':

‘We maken een kring,’ zegt juf Paula. ‘We lopen een rondje en zingen een liedje.’
‘Ja!’ roept Sami. Hij stampt met zijn voeten op de grond en loopt in het rond. Alle peuters doen hem na. Ze stampen zo hard ze kunnen. Wat een lawaai!
‘Jullie lijken wel olifanten,’ roept juf Paula.
‘Stamp, stamp, stamp… Maar kunnen jullie ook muisjes zijn? En heel zachtjes op je tenen lopen?’
Ja hoor, dat kunnen de peuters wel! Ze trippelen als muisjes. Ze maken bijna geen geluid. Trippel, trippel, trip...

Kijk voor de lees- en speelbrief op www.kimio.nl

Het is zomervakantie. Rosie is met haar familie op vakantie in de Alpen. Op de camping leert ze al snel een paar woordjes Duits, maar haar beste vriendin wordt toch Sara, uit Nederland.
Op een dag besluiten Rosie en Sara naar een hutje te klimmen dat hoog op de rotsen staat. Het is wel gevaarlijk, maar ook heel spannend. Als ze eindelijk boven zijn, komt er een vreemd geluid uit het hutje. Het lijkt wel gepiep…

Illustraties: Helen van Vliet

Uitgeverij Sjaloom, Amsterdam, 1999

Vanaf 8 jaar

Onderwerp:

-vakantie

-huisdier

Het idee:

Vroeger ging Cariet met haar familie elk jaar op vakantie naar Zwitserland. Ze had het daar prima naar haar zin; lekker zwemmen in het meertje tegenover het huis en af en toe de bergen in met een kabelbaan of treintje.

Na een hele lange tijd ging ze er nog eens naar toe; nu met haar eigen gezin. Er kwamen zoveel jeugdherinneringen boven, dat ze besloot erover te gaan schrijven. Niet zozeer wat ze echt zelf meegemaakt heb, maar wel in de vrolijke vakantiesfeer van toen.
Het is haar eerste boek geworden en kwam in 1999 uit.

Fragment:

‘Sst, ik geloof dat ik wat hoor,’ fluistert Sara. 
‘Luister.'
Ze houden hun adem in en dan horen ze een hoog piepgeluid. 
Het klinkt heel zacht en het komt uit de hut. 
Ze weten niet wat het is. 
Ze zitten muisstil. 
‘Ik hoor niks meer,’ zegt Rosie. 
Maar dan begint het gepiep weer. 
‘Wat moeten we doen?’ Sara wil weg.
Maar Rosie geeft niet op.
‘Ik wil weten wat er in onze geheime hut gebeurt.’
‘Misschien zit er wel een beer,’ griezelt Sara.
‘Of een eng monster, met zúlke grote klauwen.
Of een heggenkruiper…’
Ze is een beetje bang.
Rosie ook.
Als vossen sluipen ze langs het hutje.
Heel stilletjes.
Vlak bij de deur blijven ze nog even luisteren.
Maar ze horen niks.
Ze worden steeds nieuwsgieriger en kruipen naar de deuropening.
Rosie steekt als eerste haar hoofd naar binnen.
Haar ogen moeten even wennen aan het donker.
Ze ziet een tafel met een oude stoel ernaast.
Er liggen een paar lege flessen.
Sara kijkt nu ook mee.
‘Wat ligt daar in die hoek?’ fluistert Sara geschrokken.
‘Het beweegt!!’ gilt Rosie en zo snel ze kunnen rennen ze weg van het hutje.

                                                                                                         hhh

Sinds Olga verhuisd is, dondert en bliksemt het vaak in haar hoofd. Dan pest ze haar klasgenoten om zich af te reageren, maar het helpt niets. Ze blijft zich rot voelen. Er moet iets veranderen, maar hoe…

Illustraties: Helen van Vliet

Uitgeverij Sjaloom, Amsterdam, 2000

Vanaf 9 jaar

Onderwerp:

-pesten

-school

Het idee:

Toen Cariet naar een reünie van de lagere school ging, wilde er één leerling niet komen. Ze had zulke slechte herinneringen aan haar schooltijd, dat ze het niet zag zitten om iedereen te zien. Cariet schrok daar best van en herinnerde zich dat ze haar wel eens ‘vlooienkind’ noemde en nooit met haar speelde. Ze vroeg zich af of ze de enige was die zo deed, maar het bleek dat het merendeel van de klas haar weleens uitschold en links liet liggen. En er werd niks aan gedaan.
Cariet schaamde zich er flink voor en besloot een verhaal te schrijven over een pester.

Cariet: 'Ik hoop andere kinderen ervan te weerhouden ooit te gaan pesten, omdat het, zelfs jaren later, nog invloed kan hebben op je leven.'

Fragment:

Olga rent gelijk naar buiten als de bel gaat. Dan is ze tenminste even van die rotkop van de meester af. Ze kijkt waar Isabel is. Olga ziet haar staan bij een groepje kletsende meiden. Lara is erbij en Iris en Mia Pissebed.
Ze rent op hen af. Het gesprek valt gelijk stil als Olga erbij komt staan. Ze kijken haar vijandig aan.
‘Kom Isabel,’ zegt Olga gebiedend. ‘Je gaat toch zeker niet bij hun staan. Bij Lara het tekenwonder en Iris die hier is.’
Ze tikt met haar wijsvinger tegen haar voorhoofd en trekt Isabel met zich mee.
Iris wordt kwaad. ‘Je bent zelf hier!’
Lara geeft een por in haar zij. ‘Stil joh, laat ‘r toch. Wat heb je eraan als je een klap op je kop krijgt?’
Want die heb je zo te pakken van Olga. Wie wil dat nou?
Olga heeft het gelukkig niet gehoord. Anders had ze wel uitgehaald naar Iris. Ze is met Isabel naar het hek gelopen en loert over het schoolplein. Haar oog valt op Jacco.
‘Kijk hem daar eens staan,’ gniffelt ze. ‘Kom mee, Isabel, die jakhals moet ik net even hebben.’
Vanmorgen had Olga zich nog zo voorgenomen niemand kwaad te doen. Maar toen scheen de zon nog in haar hoofd. Nu onweert en bliksemt het. Allemaal door die twee rotvissen en die rotmeester.
Ze bedoelde het toch goed? Maar het liep weer helemaal verkeerd af. Kan zij er wat aan doen dat die vissen dood zijn? Het ging echt per ongeluk.

Zorro is een kat. Maar geen gewone kat. Hij is ondernemend, dapper en intelligent. Wanneer in de buurt een kat wordt neergeschoten, gaat Zorro samen met zijn baasje Nikkie op onderzoek uit.
Nikkie is als de dood dat haar Zorro ook slachtoffer wordt. Daarom móét ze de dader vinden, maar tijdens haar speurtocht trekt ze soms wat te snel conclusies.
Als Nikkie op een dag afspreekt met de mogelijke schutter, moet Zorro wel ingrijpen. Hij glipt het huis uit en komt in actie, met gevaar voor eigen leven…

Illustraties: Helen van Vliet

Uitgeverij Sjaloom, Amsterdam, 2003
Vanaf 9 jaar

Onderwerp:

-dierenmishandeling

het idee:

Een vriendin van Cariet had een kat en die kwam op een dag thuis met een schotwond in haar oog. Iemand had haar beschoten. Cariet vroeg zich af hoe je tot zoiets kan komen. Je gaat toch geen dier opzettelijk pijn doen? Toch gebeurt het, je leest er vaak genoeg over in de krant of ziet het op tv.  Cariet probeerde zich in te leven in degene die zoiets uithaalt en schreef er dit boek over. Een zoektocht naar de dader...

Fragment:

‘Mama, mama, waar ben je?’
Nikkie stormt de kamer binnen. ‘Heb je ’t al gehoord? De kat van oma Boender…’
Nikkie blijft hijgend staan. ‘Waar ben je?’
‘Hier,’ roept mama vanuit de keuken. ‘Ik ben bezig met het eten.’
‘Snoes is in d’r oog geschoten.’
Mama slaat een hand voor haar mond. ‘In haar oog geschoten?’
‘Ja!’ roept Nikkie opgewonden. ‘Ik heb het net gehoord, van Sandra.’
‘Wat verschrikkelijk. Is ze…?’
‘Nee,’ onderbreekt Nikkie haar. ‘Ze is niet dood. Maar ze moest wel naar de dierenarts. En nu heeft ze nog maar één oog.’Nikkie zakt op een stoel. ‘Ik kwam Sandra tegen hier in de straat. Ze was net op weg naar haar oma. Ik ben gelijk meegegaan.’ Ze rilt even. ‘Het is een heel akelig gezicht.’ Ze denkt aan snoes die nog maar één open oogje heeft. Het andere is dichtgenaaid met een draadje.
‘Wie doet nou zoiets?’ vraagt Nikkie zich hardop af. ‘Snoes is een hartstikke lief beest.
‘Is het expres gedaan dan?’ vraagt mama.
‘Lijkt me wel,’ zegt Nikkie ‘Zo’n kogel komt daar toch niet vanzelf?’
‘Dat weet je niet,’ zegt mama. ‘Het kan best een ongeluk zijn.’
Nikkie snapt niet dat haar moeder aan een ongeluk denkt. ‘Hoe dan?’ vraagt ze fel. ‘Wie schiet er nu per óngeluk op een poes?’